Jak liczyć koszt własny zabiegu aparaturowego

„Koszt własny 0 zł, wszystko to zysk” — tak sprzedaje się urządzenia, ale tak nie liczy się biznesu. Rozłóżmy prawdziwy koszt własny na części.

Koszty bezpośrednie zabiegu

Materiały: kartridże (RF mikroigłowy ~100 zł/szt., HIFU ~0,2 zł/impuls), żel, jednorazowe aplikatory, preparaty pozabiegowe. Dla lasera diodowego i IPL/BBL ta pozycja jest bliska zeru — tylko żel.

Prąd: mocny laser pobiera 3–4 kW pod obciążeniem, ale realnie „pod błyskiem” jest tylko część sesji — na zabieg to pojedyncze złotówki.

Amortyzacja urządzenia

Cena urządzenia ÷ żywotność. Przykład: laser diodowy 83 000 zł, żywotność 100 mln impulsów, na zabieg zużywa się ~2 000 impulsów → ~1,7 zł amortyzacji na zabieg. Dla urządzeń z lampą liczy się po cenie i żywotności lampy.

Plus przegląd planowy (raz na 6–12 mies.) — rozłóż roczny koszt serwisu na liczbę zabiegów w roku.

Koszty pośrednie

Czas specjalisty: jeśli strefa zajmuje 40 minut przy stawce 60 zł/godz. → ~40 zł „w zabiegu”. To największa pozycja dla technologii manualnych.

Wynajem i media gabinetu ÷ liczba zabiegów w miesiącu. Przy wynajmie 3 000 zł i 120 zabiegach — 25 zł na zabieg.

Wzór i wniosek

Koszt własny = materiały + prąd + amortyzacja + udział serwisu + czas specjalisty + udział wynajmu. Dla depilacji laserowej strefy to zwykle 60–90 zł przy koszyku od 150 zł; dla HIFU twarzy — 200–400 zł przy koszyku od 1 500 zł.

Marża wysoka, ale nie „100%”. Licz próg rentowności: ile zabiegów w miesiącu pokrywa wynajem + ratę + wynagrodzenie.

W skrócie

• Prawdziwy koszt własny to materiały + prąd + amortyzacja + serwis + czas specjalisty + wynajem.
• Dla lasera/IPL materiały są bliskie zeru; główna pozycja to czas specjalisty i wynajem.
• Licz nie „marżę z zabiegu”, lecz próg rentowności w skali miesiąca.